12 Mayıs 2010 Çarşamba

...genişliği yüreğime dar gelen bu köprü...

Gönderen Lavinya Öz.

GÖNDEREN BEYAZ KARDELEN



...
Zaman geçiyor muydu bilmiyordum ama yol geçip gidiyordu önümden.
Şimdi kimsesiz bir köprü seçiyordum uzaktan.
Emin olamasam da öyle düşünüyordum.
Varamadığım yerlerin hüznünü hissediyordum belki de, onun bir şehrin kuytularında kalmış iki yarımı birleştirişinde…
Bu birleştiriciliğin içinde bir yalnızlık vardı sanki ya da hiçbir yarıma tam anlamıyla ait olamamak...
Bu yüzden kimsesizdi işte.
Yürüyordum ben de, o kimsesiz köprüye doğru...


...


“Bazen bilmediğime, bilemediğime doğru yol almanın tuhaf cesaretinin karşılığı bildiğime gitmenin karşılığından daha güzel oluyor çünkü. Biliyorum…”

...





5 yorum:

Lavinya Öz. dedi ki...

Bu "BEYAZKARDELEN" in bana gönderdiği yazılardan birinden alıntıdır.

Ben çok beğendim, kalemine sağlık diyorum!

Kim bildiğine yürüyor?
Herkes bilmediğinin peşinde :)

Sevgiler Sana

timeless dedi ki...

tebrikler kardelen.. bildiğimiz şeylerden kaçmaz mıyız genelde?

yusufener dedi ki...

yaptığın yorumların ziyadesini hakediyorsun ;) tebrikler...

beyaz kardelen dedi ki...

Teşekkürler ve sevgiler bu bloga!! :))

Lavinya Öz. dedi ki...

Sevgiler bizden efendim ;)